KILROY'S RECORD COLLECTION



 Mijn verzameling | Ik zoek | Ik verkoop | Link | Verhaaltjes |  Forum  Platenzaken | Webshops | Platenbeurzen | Contact





ROMMELMARKT & ANDERE STORY'S



"Drummer"

Op zaterdag 02/10/2010 'sprong' ik eens binnen in de kringloopwinkel in de Reinaertstraat te Gent, bij 'de nonnekes'.  Er was juist een curiosia-verkoop en er stonden ook enkele platen tussen de lange rijen met oude boeken.  Aan één van de twee 'platendozen' stond een man geïnteresseerd te snuffelen tussen het vinyl-aanbod. Hij had een beetje het uiterlijk van een vriendelijke, maar toch ruige rocker en ik was eigenlijk nieuwsgierig naar wat hij juist zocht.  Voorzichtig informeerde ik wat hij verzamelde... De man vertelde dat hij eigenlijk gewoon eens aan het kijken was en het niet kon laten om enkele van de leukere platen die er tussen zaten mee te nemen.   Niet dat hij ze echt verzamelde, maar eigenlijk meer uit nostalgie en vooral uit interesse in de muziek in het algemeen, hij maakte immers zelf muziek...
Nu kon ik het natuurlijk niet nalaten om toch eens verder te vragen naar de muziek die hij maakte...   Allez, ik vernam al snel dat hij o.a. in Clee's Five had gespeeld en ook samen had gewerkt met Arno en tal van andere groepen (die ik natuurlijk ben vergeten hé)...  Wij hebben nog een half uurtje gepraat over muziek en vinyl en ik moet zeggen dat het héél interessant was....  Alleen was ik niet nieuwsgierig genoeg om de man te vragen naar zijn naam (en dat klinkt nu als een Sinterklaasliedje zeker)...  Ik heb hem wel nog mijn web-adres kunnen geven.... misschien dat hij dit ooit eens leest en mij z'n naam kan doormailen.... Om alle twijfel weg te nemen:  ik kocht het plaatje 'LE FLIC' van COLUCHE (ik blijf er bij, enkel voor het hoesje en misschien een beetje voor de titel), waarop jij me het boekje 'Flik de Eekhoorn' kwam aanraden....

Ivan - 02/10/2010


"The Ramblers"

Zaterdag 09/10/2010 ging ik -mijn vrouw moest toch werken- naar een rommelmarkt in Nederzwalm.  Het weer zat per uitzondering eens mee, de mist trok op en de zon was al snel van de partij.  Er stond een beetje vanalles en nog wat, en na een poosje had ik toch reeds enkele plaatjes gevonden (o.a. een singeltje van TELEX).  Aan één van de vele standjes zag ik, een beetje verborgen achter een oudere dame, een doos met vinyl getekend één euro....  De oudere dame was druk in de weer met snuffelen tussen het oude vinyl.   Zij was een beetje moeilijk te been en bukken was eigenlijk ook niet meer zo gemakkelijk...  Eigenlijk geen 'gevaarlijke concurrent' voor een vinylverzamelaar -dacht ik toch-.   Al snel zag ik dat 'madam' wel degelijk smaak had, en ze er de betere jazz-LP's van tussen plukte...  Eén van de LP's waar zij heel veel bewondering voor liet blijken was er eentje van The Ramblers....
Allez, een praatje maken hé....  Ik liet de mevrouw weten dat ik vond dat zij toch echt wel een verrassende muziek-smaak had (want van iemand van haar leeftijd zou je toch eerder verwachten dat ze snuffelen tussen Will Tura, Vader Abraham en aanverwante zielen....) " Madam" bleek, naar ze me trots liet weten, echter de echtgenote te zijn van een muzikant die 'batterie' had gespeeld bij The Ramblers (vandaar uiteraard haar bewondering voor de voornoemde LP) en had samengewerkt met o.a. Toots Thielemand en Django Reinhardt.  Volgens haar zeggen was haar man één van de door Django geselecteerde muzikanten voor een optreden in Parijs, wat toch wel wil zeggen dat die man zijn 'batterie-werk' van uitstekende kwaliteit moet zijn geweest....  'k Ga toch eens moeten beginnen vragen naar de namen van die mensen....

© Ivan - 09/10/2010


"Muzikale kat"

Woensdag 13 oktober 2010 rond 22 uur is mijn kat gestorven. Ik wil er toch iets over schrijven en wel om twee redenen: hij -want 't was een kater- was mijn trouwe kameraad en anderzijds was mijn kat ook heel erg geïnteresseerd in vinyl, waardoor een cursiefje hier wel gepast is....  Ze had nochthans geen bijzondere muziekkennis en had nooit een opleiding gekregen want eigenlijk was het gewoon een ontembare wilde kat, ooit gedumpt in een kartonnen doos in een gracht,  die steeds haar eigen zin deed. Niettegenstaande dat had hij een vertederende en unieke naam: 'Boontje', die eigenlijk niet paste bij zijn imago van wilde rocker. Niemand zal mij geloven als ik zeg dat mij kat geïnteresseerd was in vinyl, maar toch is het waar. Voor de ongelovigen onder u allen zal ik het toch maar eens verduidelijken.
Zijn interesse in vinylplaten -van cd's moest hij echt niets hebben, dus op dat gebied was hij echt wel conservatief- was al merkbaar als ik thuiskwam van één of andere rommelmarkt met een stapeltje nieuwe aanwinsten...  Hij deed eigenlijk de eerste kwaliteitscontrole van de platen. Ik vertelde reeds dat hij vrij conservatief was en ook in zijn kwaliteitscontrole van de platen kon je dat merken. Hij volgde steeds dezelfde routine: van zodra de platen op tafel kwamen te liggen was het zijn taak -allez, dat dacht hij toch- om er bovenop te gaan liggen. Vermoedelijk voelt een kat muziek anders aan dan wijzelf, want het waren steeds de beste platen waar hij niet zomaar vanaf wilde gaan een feit waarover we dan soms wel eens een discussie kregen.... Uiteindelijk was hij wel steeds voor rede vatbaar en kon ik -zij het soms na enig aandringen- mijn nieuwe aanwinsten inventariseren, reinigen en beluisteren.
Het beluisteren van de platen gebeurde steeds op mijn 'vinylkot', een kamer speciaal ingericht voor mijn collectie en per definitie verboden terrein voor een gewone kat.  Bij het beluisteren van de platen -ik boven en hij dus noodgedwongen beneden- kon je weer merken dat hij een speciaal muzikaal gevoel had. Van zodra de muziek begon te spelen begon hij steevast mee te zingen. Niet neuriën hé... zingen... Volgens mijn vrouw omdat het een verwende kat was, die ook boven wou zijn net zoals iedereen, volgens mij dus door zijn gevoel voor muziek....  We gaan dus nooit meer weten wie uiteindelijk gelijk had...  Dus eigenlijk opnieuw een bewijs dat hij, Boontje, wel degelijke een muzikaal talent had...  Hij had geen speciale voorkeur voor één of ander muziekgenre...  Ik heb nadien wel eens vastgesteld dat hij meer interesse had in de LP-hoezen dan in de muziek zelf, maar dat zijn details waar niemand over valt toch...  Ik blijf er bij.  Mij kat was een muzikaal unicum, toch voor een kat.  Op mijn wanted-list (ook op deze site) staan de LP-hoezen die ik momenteel zoek....  Ik zal hem dus niet snel vergeten.... maar momenteel zou ik hem met graagte de hoes van Freckleface geven, indien dat nog zou kunnen....  Ik hoop voor hem dat er een kattenhemel bestaat én dat ze daar nog niet zijn overschakeld op cd''s....

© Ivan - 14/10/2010


"Schrijven"

Schrijver.... een gevaarlijk beroep.... daar wil ik het eens over hebben, over schrijven....  en hoe moeilijk het wel is om iets 'op papier' te krijgen zonder mensen tegen de borst te stoten....  Kijk maar naar Herman Brusselmans, inspiratie genoeg, maar zijn 'onderwerpen' zijn daamee niet altijd tevreden. Ik wil mezelf niet vergelijken met een man als Brusselmans, ik wil alleen maar zeggen dat ik bewondering heb voor tekstschrijvers...  zij weten hoe het moet...  denk ik...
Inspiratie is geen probleem, maar je moet instaan voor de eventuele gevolgen....  Zo is het niet 'veilig' om te schrijven over bepaalde onderwerpen of personen...  Ik verduidelijk:
Over schoonmoeders schrijven, bij de meeste mannen een dankbaar onderwerp, ligt gevoelig. Voor je het weet heb je problemen met je wederhelft, en dat wil je natuurlijk niet, toch niet voor zo iets. Hoe goed bedoeld ook, schoonmoeders lijkt me dus een onderwerp waar je beter ver vanaf blijft als 'schrijver'.  
Over schoonvaders is meestal niet veel uitzonderlijk nieuws te vertellen, maar je moet wel voorzichtig zijn met wat je schrijft, want de brave man kan misschien door uw stukje proza in de problemen komen met zijn wederhelft....  uw schoonmoeder dus....  Niet doen.... Want uiteindelijk, draai en keer zoals je wil, zal er maar één de schuld krijgen.....  JIJ!
Je zou natuurlijk kunnen schrijven over uw eega. Alleen kun je thuis problemen krijgen omdat het niet overkomt zoals je het juist bedoelde. Als dat het geval is heb je automatisch problemen met uw schoonvader én.... uw schoonmoeder...  Alweer een garantie op problemen, dus....  niet doen....
Je zou ook kunnen schrijven over een ex.... ex vriendin of ex vrouw, naargelang het geval.... Alleen werd in de meeste gevallen door een duurbetaalde advokaat reeds alles geschreven wat over dat onderwerp te zeggen valt en verval je al snel in herhaling. Als er al iets positiefs zou te vertellen zijn moet je ook opletten want uw huidige vrouw of vriendin zal het -daar ben ik zeker van- niet graag horen. Een logisch gevolg hiervan is dat je een confrontatie kan verwachten met je schoonouders....
't lijkt me veilig om te schrijven over muziek.... daar ga ik het maar bij houden.... geen risico's nemen dus.... maar ja, hoe kom je dan over bij het publiek....  als een watje?  En wat gaat uw schoonmoeder daarvan zeggen? De man van haar dochter, haar schoonzoon, een watje..... tja....  Een carriere als schrijver zal wel niet voor mij weggelegd zijn.... 'k durf niet voldoende risico's nemen om schrijver te worden denk ik....

© Ivan - 14/10/2010
 


"Niet gehinderd door enige kennis van zaken!"

Ik heb een hekel aan vreemdelingen... maar ook aan Belgen.... allez, niet aan allemaal, maar toch aan veel van hen. Waar ik nog een grotere hekel aan heb is eigenlijk aan sommige sociale projecten... of toch deze die zich zo noemen, zoals sommige kringloopwinkels, of hoe ze die winkels bij jou ook mogen noemen. 'k Zal u ook vertellen waarom natuurlijk... Kringloopwinkels zijn een sociaal project van tewerkstelling die van brave mensen GRATIS alle materiaal krijgen dat zij dan verder verkopen.... Als je van het OCMW leeft (voor sommigen: geen goesting hebt om te werken) krijg je er zelfs korting!
Die kringloopwinkels trekken alle soorten volk aan... ook mij natuurlijk, want ik ben altijd en overal op zoek naar vinyl... en zeker bij 'sociale projecten' waar men alles gratis binnen krijgt en tegen een schappelijke prijs zou moeten verkopen aan brave (of luie) mensen.
't Is u waarschijnlijk al duidelijk dat ik iets heb tegen sociale projecten i.c. kringloopwinkels.
Alles wat je kan vinden in die winkels is dus binnengebracht door mensen die eigenlijk te lui waren om het te sorteren en ermee naar het containerpark te rijden, waar je trouwens een hele tijd dient aan te schuiven vooraleer je die rommel in de juiste container kan (moet!) dumpen. Als je het zo eens bekijkt verkoopt men dus in de kringwinkels rommel waar een ander dringend vanaf wou. Tot daar heb ik helemaal geen probleem met het systeem...
Waar mijn haar wel van recht komt is de prijzen die men in sommige van deze sociale projecten vraagt aan de mensen waar ik een hekel aan heb en waardoor ik het systeem dan maar in vraag stel...
Eerlijk... ga eens kijken... niet gehinderd door enige kennis van zaken worden op vinylplaten, cd's, boeken en wat in sommige gevallen moet doorgaan voor meubels prijzen geplakt in de naam van de goedheid... Op het vinyl komen 'plakkers' zodat de mogelijke waarde die zou misschien wel ééns hadden onmiddellijk gehalveerd is, want die plakkers krijg je er nooit meer af, toch niet zonder een stuk van die hoes... niet gehinderd door enige kennis van zaken dus...
Alles wat een ander weggooit krijgt in deze winkels trouwens plots een hoge waarde! Kijk maar eens in sommige van deze winkels, waar men zonder schroom (en niet gehinderd door enige kennis van zaken dus) van iedere plaat een collector-item maakt... toch als je afgaat op de prijs die ze durven vragen!
Discuteren helpt daar niet want mijnheer.. wij zijn een sociaal project en zorgen voor tewerkstelling!  Wel.... als jullie echt een sociaal project zijn gééf hetgeen je gratis krijgt dan aan de mensen die het echt nodig hebben en vraag voor de rest een eerlijke prijs... dààrmee kan ik leven... Maar ja, ik ben niet echt sociaal hé... ik heb een hekel aan vreemdelingen en aan Belgen... toch aan sommige... maar steeds meer aan deze die in sociale projecten geloven....



© Ivan - 23/12/2010



"Live...."

Ik hou niet van live optredens... helemaal niet... misschien raar voor iemand die toch zowat alle dagen -zij het passief- met muziek bezig is... maar ik begrijp de mensen niet die naar deze optredens gaan... en als je op de zijlijn eens bekijkt wat op zo'n optreden allemaal aan de hand is, dán zal je mij begrijpen...
Een live optreden bijwonen is een duur gebeuren geworden en als grootste fan moet je ook nog eens uren vooraf staan wachten want je wil toch niet achteraan staan, waar niets meer te zien is dan wat wuivende ledematen?
Na enkele uren aanschuiven, zo vanaf het ogenblik dat de pijn in je rug en voeten niet meer uit te houden is gaan de deuren open. Dán komt het erop aan om uw plaats, waarop je reeds enkele uren staat te wachten, te verzilveren... juist voor het podium liefst... Uiteindelijk, meestal na enkele slechte voor-acts, komt het grote idool op het podium.... Nu komt het...
Vanaf dit ogenblik is het interessant om vanop de zijlijn het gebeuren te volgen...
Van zodra uw idool zijn eerste noten inzet begint een kwijlende, zwetende en meestal licht dronken menigte mee te janken op de tonen van de muziek... Uw idool -goed betaald uiteraard- staat op het podium als een soort dirigent en kreunt af en toe enkele woorden zodat de razend enthousiaste menigte 'in gang' blijft en zodat ze toch min of meer de maat blijven houden...
Ik neem het die artiesten niet kwalijk... hoe zou je zelf zijn... op korte tijd enkele tienduizenden euro verdienen door uw fans uw beste nummers te laten zingen...
Na enkele uren zijn niet alleen uw rug en voeten aan rust toe, maar voel je reeds dat uw stembanden het gaan begeven en dat je 's anderendaags geen verstaanbaar woord meer zal kunnen uitbrengen... Maar ja, het optreden is toch bijna afgelopen.. Enkel nog dwars doorheen de euforische menigte, die blijft schreeuwen om een bis-nummer te mogen zingen, terug aan de auto geraken. Terug naar huis... dolgelukkig... want je hebt de fans van uw idool alle belangrijke nummers horen schreeuwen... Het was weer een héél goed optreden en je blijft jezelf daarvan ook overtuigen, want morgen moet je toch aan alle collega's kunnen zeggen hoe goed het was... Met een beetje geluk geraak je thuis zonder alcoholcontrole.
's Morgens (te) vroeg loopt de wekker af. Je hebt te weinig geslapen, een houten kop en kan geen woord uitbrengen. De pijn aan uw voeten is bijna niet uit te houden, hopelijk kun je de rest van de dag op een gemakkelijke stoel zitten want het voelt alsof uw rug op punt staat het te begeven... Omdat je reeds weken vooraf al uw collega's hebt gezegd dat je naar een live optreden ging van uw grootste idool komt iedereen vragen hoe het was... Eigenlijk ben je te moe om te antwoorden... maar je moet de schijn hoog houden.... 't was een schitterend optreden... één van de beste die je ooit... nee... hét beste dat je ooit heb meegemaakt...
Luister... ik leg thuis een LP of CD op en zing mee onder mijn douche... en ik geniet er ook van.... ik kan mijn idool een ganse avond verplichten steeds opnieuw dat éne favoriete nummer te herhalenen en dat bijna gratis...
Zeg nu zelf... je moet toch goed gek zijn om naar zo een live optreden te gaan?


© Ivan - 06/08/2011




Wordt vervolgd......





5-5-2012 20:11:38